Let op! Uw browser is verouderd, dit kan negatief effect hebben op de gebruikerservaring. Download Chrome
X
25 september 2020

BLOG: Glas Kwaliteitskader Wijkverpleging halfvol (maar zal zich snel vullen)

Onlangs viel het oog van Margo Berends op een onderzoek van Nivel. Het kennisinstituut concludeert dat 25 procent van de verpleegkundigen en verzorgenden in de wijkverpleging nog nooit van het Kwaliteitskader Wijkverpleging heeft gehoord. 38 procent weet niet wat er in staat. Wat betekenen de cijfers uit het onderzoek eigenlijk?, vraagt Margo zich af. Ze heeft destijds als gastlid van de Nederlands Wijkverpleegkundig Genootschap (NWG) een bijdrage geleverd aan de totstandkoming van het Kwaliteitskader.

Auteur: Margo Berends, Adviseur bij Ecare

Allereerst neem ik je mee terug in de tijd. In 2016/2017 zitten Werkgeversorganisaties, Zorgverzekeraars Nederland, de Patiëntenfederatie en de wijkverpleging, via V&VN (verpleegkundigen en verzorgenden in Nederland) en het NWG aan tafel. We polderen. Polderen met de laarzen in de modder, want we hebben een opdracht met een keiharde deadline. Het Kwaliteitskader Wijkverpleging zal er komen. Daarover is iedereen het eens. Nu moeten we een akkoord bereiken over de inhoud waar we vanuit soms grote verschillende perspectieven naar kijken.

Blackbox

Iedereen aan tafel raadpleegt steeds weer de achterban, we schrappen, wijzigen én komen tot een gezamenlijk resultaat. Binnen de deadline. De blackbox die wijkverpleging heet, is een stukje minder black, dankzij duidelijke kaders voor de verwachtingen over de wijkverpleging. Het was niet altijd makkelijk, maar wel een boeiend proces.


Glas halfvol

En nu, bijna twee jaar later valt mijn oog op dat onderzoek van Nivel. En wat blijkt: een kwart van de mensen heeft er nog nooit van gehoord en 38 procent weet niet wat erin staat. Ik schrik, maar ben daarvan een tel later bekomen. Je kunt ook zeggen: driekwart van de professionals heeft er wél van gehoord en 62 procent kent de inhoud. En zo klinkt het al een stuk minder akelig, kwestie van glas half vol, half leeg denk ik.

Stem in ICT-keuze

Inmiddels werk ik niet meer in de wijkverpleging, maar mijn hart zit er nog midden in. Als adviseur bij Ecare ondersteun ik de wijkverpleging door onderwerpen uit het Kwaliteitskader Wijkverpleging toepasbaar te maken via het elektronisch cliëntendossier (ECD). Ondersteunende software is tegenwoordig bijna een basisbehoefte. Ik vind het mooi dat verpleegkundigen en verzorgenden een stem moeten krijgen in de keuze voor een ICT-systeem. In het Kwaliteitskader Wijkverpleging is hierover een regel opgenomen waarin staat: beste werkgever, je professionals die dagelijks de zorg verlenen, moeten meedenken in de keuze voor ICT-systemen. Toch nemen bestuurders soms die beslissing terwijl verzorgende professionals pas worden geïnformeerd als de keuze is gemaakt. Zonde, want deze werkwijze leidt er dikwijls toe dat het gekozen systeem niet past bij de werkwijze van de zorgprofessionals in de wijk.


Van elkaar leren

Maar hoe ziet het ideale systeem voor de wijkverpleging eruit? Taken eenvoudig registreren en informatie opvragen, vormen een basisvoorwaarde. Wat ik juist belangrijk vind, is dat zorgverleners van elkaar moeten kunnen leren. Niet alleen van directe collega’s. Nee, kennisdeling moet juist organisatieoverstijgend mogelijk zijn. Zo kan een zorgorganisatie in Oost-Groningen veel leren van een sectorgenoot in Zuid-Limburg en omgekeerd natuurlijk. Het Omaha System als breed gedragen classificatiesysteem, maakt juist dat gegevensuitwisseling vrij eenvoudig mogelijk is.

PREM

Als volgende stap in de ontwikkeling wil het Kwaliteitskader Wijkverpleging een aantal uitkomstindicatoren vaststellen waarop gebenchmarked kan worden. De eerste waar consensus over bereikt is, is de zogenaamde PREM.(Patient Reported Experience Measures) Elke zorgorganisatie in de wijkverpleging levert jaarlijks de PREM aan. De PREM-vragenlijsten gaan in op de tevredenheid van cliënten over het hele zorgtraject en alle aspecten die daarbij komen kijken, denk aan omgang, communicatie en informatievoorziening. Die uitkomsten gaan naar Zorgkaart Nederland die ze beschikbaar stelt. Zo kunnen zorgverleners, maar ook burgers, verzekeraars en brancheclubs uit heel Nederland de informatie raadplegen. Overigens zijn de enquêtes niet te herleiden tot één persoon. Omdat het veel tijd kost, besteden veel zorginstellingen deze verplichte enquête uit aan een gespecialiseerd bureau. Dat rekent al gauw enkele duizenden euro’s voor de uitvoering. Best veel geld.

Vragenlijsten gedigitaliseerd

Daarom ben ik trots dat we bij Ecare de PREM Wijkverpleging enquêtes hebben gedigitaliseerd in onze software PUUR. Een cliënt die zijn zorgtraject heeft beëindigd, krijgt een uitnodiging om de vragenlijst digitaal in te vullen. De uitkomsten zijn direct beschikbaar voor intern gebruik maar ook om te verzenden naar Zorgkaart Nederland, via een digitale koppeling.

Niet verplicht door Corona

De oplettende lezer zal nu denken: maar het is niet verplicht om de PREM Wijkverpleging over verslagjaar 2020 aan te leveren. Dat klopt! In het kader vermindering regeldruk vanwege de Coronacrisis laat het Zorginstituut de verplichting dit jaar varen. Maar is een zorginstelling wel in staat om de gegevens aan te leveren, dan worden ze graag ontvangen. Want die data helpen de zorg te verbeteren, want meten is weten! En zo wordt het glas straks in plaats van halfvol, overstromend vol, op weg naar nog betere zorg….

Wil je nou nog meer weten over het Kwaliteitskader Wijkverpleging? Kijk dan het webinar terug via https://puurvoordezorg.nl/webinars/